فروتنی در فرهنگ شرقی یک ارزش محسوب میشود و در اینجا عنوان کردن خود و توانایی هایت یک شرط موفقیت. مدتی بود که دچار این توهم شده بودم که تصور میکردم فیزیک را خوب میفهمم یا حداقل کوانتم را یاد گرفته ام. منظورم هم فهم در سطح فاینمن هم نیست بلکه همین دو دوتا چهارتا های کثیف ریاضیش است.

چون میخواستم برای امتحان جی آر یی آماده شوم به کتابخانه رفتم و یک کتاب کوانتم گرفتم گازیورویچ اسمش خیلی آشنا بود. بعد از مدتی (نسبتا طولانی!) تازه یادم آمد که این همان کتاب آبی و خاکستری ای است که ۴ سال پیش خریدم و حتی یک صفحه اش را هم نفهمیدم. بعده ها هم نخواندمش چون فکر میکردم کتاب سطح پایینی است. اما وقتی که شروع کردم ورق زدن دیدم که چقدر مطلب دارد که من با آنها آشنا نیستم!
همین اتفاق در مورد کتاب ماریون هم برایم افتاد! خوشحالم که جی آر یی دارم و ناراحت نخواهم شد اگر نمره پایینی بگیرم چون حقم خواهد بود.
اما در نهایت به حال این جامعه فیزیک افسوس میخورم! به حال کتاب هایی که در قفسه کتابخانه شریف و براک خاک میخورند و تماشاگر احمق هایی مثل من و حتی بدتر هستند که فکر میکنند فیزیکدان هستند و چیزی میفهمند!
ما انسان ها به طور غالب فقط غذا و رابطه جنسی را خوب میفهمیم چون نیاز به فهمیدن ندارند.
فردا من هم در بهترین حالت مثل یکی از همین هایی میشوم که ۱۰۰ برابر یک کتاب جا میگیرند و ۱ کتاب کودک نمی ارزند.
اگرچه میدانم که کتاب ها را افراد مینویسند اما باز هم بر حرف اسرار می ورزم!!!