من تصور میکنم زندگی بزرگترین پارادکس دنیاست. کاریست که همه در حال انجام دادن آن هستیم و در عین حال قادر به تشریح و توصیفش فراتر از مولفه هایی که غالبا در اکثر مثالهایش دیده میشود نیستیم. زندگی میکنم اما نمیدانم چرا و برای چه اما میفهمم شکل انسانی زنده ماندن است. میدانم که تا ۱ ساعت دیگر میخواهم غذا بخورم و بعد بخوابم اما نه بیشتر.
؟